14-06-09

Kapellekesloop Minderhout

Zaterdag kondigde zich aan als een warme dag. En dat was ook zo, van 's morgens vroeg reeds. Er stond niks speciaals op het programma... Zalig! Ons gasten waren aan't blokken. Om hen niet te veel te storen, trokken we erop uit voor een fiets voor Elasti... (Een zwaar bevalling, en er is nog niks beslist...).

In de late namiddag stond de Kapellekesloop in Minderhout op de loopagenda. Elasti stond daar vorig jaar op het podium (2e plaats in haar leeftijdsklasse) en ze wou dit jaar weer vlammen. Mario, Peggy en de kids zouden ook afkomen. Ik zou meegaan als 'fototrekker'. Al heel de dag gingen de plagerijen over en weer: Elasti: "Waarom doet ge niet mee? 't Is maar 5 km! Peggy doet wel mee hoor! Watje!!". Homer: "Met zo'n weer lopen? Ik denk er niet aan! Ik heb bijna niks gelopen." Neen, ik zag het echt niet zitten om mee te doen! Dus... 10 minuten later had ik mijn loopoutfit aan Onbeslist. Die vrouwen he... "Hè? Gaat ge nu lopen? Is het dan nu niet te warm?" "Nee... Ik doe straks mee met de kapellekesloop!" "Echt? Cool!"

Voor na de wedstrijd boekten we een tafeltje in de locale pizzeria/pasta restaurant. 't Was alleen moeilijk om daar een tijdstip op te plakken... Lopen... Edith op podium... Pintje pakken... OK, rond half acht dan maar.

Een uurtje voor de wedstrijd kwamen we toe in Minderhout. Heel wat lopend volk; er waren immers heel wat wedstrijden/afstanden ingepland. Elasti keurde de competitie. "Die daar, stond vorig jaar ook op't podium. En dieje gast wint elk jaar..." Die moest ik dus in't oog houden... Knipogen. We schreven ons in. Ik besefte dat mijn fototoestel nog in den auto lag. Vlug even gaan halen. Toen ik terugkwam was Elasti al aan't socialisen met Mario en zijn babes. Hoe? Wa? Peggy was niet in battledress!! Er stond ook een wielrenner bij. Dit bleek nadien Wim Geerts te zijn. Oeps. Sorry Wim. Ik had U niet herkend... Met zonnebril, helm en fietsoutfit geleek je niet echt op uw Facebookfototje... Edith keek met kwijlende blik naar Wim... zijn fiets. Knap materiaal Wim!! "Awel Peggy! Loopt gij niet mee? Ik moest van Edith meedoen omdat gij ook meeliep!!??" Ze was spijtig genoeg geblesserd. Nu stond ik hier.... Aan de wedstrijdtafel liep ik mijn ouders tegen het lijf... Mij vader kwam mee kijken omdat hij zijn schoondochter op't podium wou zien staan... De druk werd groter... Ze kwamen dus niet voor mij... Knipogen.

Een kwartiertje voor de start stapten we naar de witte krijtlijn op de weg. Ik gooide nog vlug mijn fototoestel in de auto. Starten was niet evident. Met een interval van 10 minuutjes starten 3 wedstrijden. Halve Marathon, 10 km en 5 km. Bij elk startsignaal was er verwarring: "moeten wij nu starten?". Het laatste schot was het onze. Het jonge geweld schoot weg. Homer volgde... even dan toch, want ik besefte dat ik 13 km per uur niet lang zou kunnen volhouden... Mannen wat was het warm voor Homer... Mijn flesje drinken dat ik meehad voor onderweg, was al bijna leeg na 100 M... Grappig, na een kleine 500 m stonden ze al met sponsen... En dat was nu juist wat ik nodig had! Afkoeling. Ik bleef lopen aan 10-11 km/h. Het werd stilaan tijd om een haas uit te kiezen. Even zoeken. Er waren veel mooie kontjes waar ik me op focuste, maar sommige waren te snel, andere dan weer te traag. Ik was vooral op mezelf aangewezen... Manne het was warm! De eerste 2 km gingen goed. Daarna liepen we over een smal zandweggeltje waar je mekaar niet kon passeren? Voor mij waggelde een dame die je zeker niet kon passeren... Niet erg, zo kon ik wat recupereren. Eindelijk na 2,5 km drinken!! Ik stopte om rustig te drinken. Het was nodig... Dan weer verder met een nieuwe spons in de hand. Het was warm, maar dat had ik al gezegd zeker... Ik deed het in het 2e deel wat rustiger aan. In de Witherenweg (laatste km) draaide ik het gas terug wat open. Ik pikte mijn voorgangers uit. Die, die, die en die moet ik nog zeker passeren. Ik voelde dat de moter zwaar oververhit graakte en tegensputterde, maar ik beet door. In de laatste bocht was ik weer op topsnelheid... en daar stonden juist mijn ouders te supporteren!Lachen. Dan nog een laatste rechte lijn waar Elasti, Mario, Peggy en de ladies me nog even verder riepen. Mijn Garmin informeerde me dat ik 3 minuten trager was dan vorig jaar. Ik was content! Beperkte voorbereiding, warm... 't Is goed geweest.

Edith vertelde dat ze, toen ze de finish passerde, te horen kreeg dat ze op de prijsuitreiking moest wachten... Tiens, tegen mij zegden ze dat niet! Verrast.

We wandelden terug naar de speelplaats van de school, dat voor de gelegenheid werd omgedoopt tot 'het terras'. Daar lonkte het in verhouding gigantische podium. In ruil voor ons startnummer kregen we 2 bakjes aardbeien... Lekker!!! Eerst douchen. De douchen waren een giller. Daar kan je een apart verhaal over schrijven. Samengevat: het deed me denken aan mijn legertijd toen we in the middle of nowhere op manoevres gingen... Na de verwkikkende douche bracht ik onze sporttassen naar de auto en ging ik het fototoestel terug zoeken. Door de speakers hoorde ik dat er weer een prijsuitreiking zou zijn. Ik dacht dat voor een van de kidswedstrijden was. Dan riepen ze de namen af: "Willen volgende dames naar het podium komen: "Kim Gevaert, Elodie Ouedaraogo en Edith Gijsbregts". Van die tweer eerste namen ben ik niet zeker, maar van die laatste wel! Daar stond ik bij de auto met mijn fototoestel in de hand. Shit! Ik gooide de koffer dicht en begon aan een spurt van 500m. Nog nooit zo snel gelopen! Ik zag Edith nog net van het podium stappen... Verdomme! Ik kon terug een douche gebruiken... Gelukkig had mijn vader het gebeuren vastgelegd op de gevoelige plaat.

Met de trofee in de hand trokken we naar de Pizzahoek in Hoogstraten. De wedstrijd werd herbeleefd bij een lekker pizza. Die ging er vlot in want mijn maag grolde al bij de start van de wedstrijd. 2 extra pizza's gingen in een kartonnen doos mee naar huis voor ons blokbeestjes. Dank U Mario, Peggy en ladies voor de gezellige avond!

De sfeerbeelden.

08:12 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

je zal er stillekesaan aan moeten wennen dat je met een topsportster getrouwd zijt joh ;-) Maar jij ook superknappe wedstrijd gelopen!!! proficiat!

Gepost door: Ruthje | 14-06-09

'T was inderdaad warm gisteren, ik heb gisteren ook de nodige vloeistoffen tot mij moeten nemen op mijn fietstochtje en mijn koersbroekske stond deze morgen schoon in de beentjes gebrand.
Volgende keer zal ik mijnen helm en zonnebril afzetten ;-)

Gepost door: Wim | 14-06-09

Je zal er met de training een schepke bovenop moeten doen!

Gepost door: Tiny | 14-06-09

Vanaf nu kan je maar beter zorgen dat je altijd tijdig op de prijsuitreiking bent, dus hop met die beentjes, hop.

Gepost door: Marc | 14-06-09

hij is terug !! zeg ! leuk dit hier allemaal te lezen jij komt op je sokken terug in "the running" hé makkertje ! proficiat en wat Edithtje betreft SUPER ! gewoon

Gepost door: Katrien | 14-06-09

Rustig aan terug aan het komen, goed om lezen

Gepost door: Stofke | 15-06-09

leuk was een leuke, gezellige bedoening daar precies. goed gelopen en uw vrouwke zeker ook! Die pizza's moeten gesmaakt hebben!

Gepost door: Julie | 15-06-09

Volgend jaar sta je dus ook op het poduim hé. Al was het maar in de discipline 500 meter spurt met een fototoestel ;-). Leuk verslag om te lezen.

Gepost door: Steve | 13-07-09

Prettig eindejaar en een gezond en blessurevrij 2010...

Gepost door: Stofke | 31-12-09

De commentaren zijn gesloten.