18-01-09

Ni goe bezig...

Nee, we zijn niet goed bezig... Heel de week geen meter gelopen. Ik weet het, het ligt aan mezelf! Een verschrikkelijk drukke rommelige week gehad. Meetings, trainingen, ... 's Avonds was de batterij plat. Een verstandig loper zou dan gaan lopen om de zinnen te verzetten en zich af te reageren. Dat was bij mij niet het geval, dus...

Zelfs gisteren, zaterdag, had ik geen zin. De ochtend hield ik rustig, en tegen de middag moest Thomas gaan basketten in Mario zijn achtertuin... In Dessel. Thomas was dan wel ziek, maar wou absoluut meespelen. De eerste helft ging heel gelijk op, maar tijdens de rust vond onze coach het wellekes, en sprak zijn manschappen toe. Plots kregen we een andere match te zien en Dessel werd gewoon platgewalst... Gek hoe 'n invloed een coach op een match kan hebben. Daarna mochten we gaan tappen op Salfenkermis in Oostmalle. Wat dat is? Moeilijk te omschrijven. Blijkbaar een of andere kermis die reeds dateert vanuit de oudheid. Een situatieschets. Midden in de velden. Plaats daar een 10 tal grote feesttenten. Door de modder en het slijk is de locatie moeilijk te bereiken. Een van die tenten is van den basket. Plaats in die tent een toog van 20 meter met een 10 tal tapkranen. De kranen worden opengezet en gaan pas dicht als het vat af is. Vingers van de duizelende verbruikers geven het aantal pinten aan. Er kan stoemp met spek gegeten worden. Iedereen loopt rond met rubberen laarzen. Zo ga je van tent naar tent en steekt vingertjes op... Duidelijk voor iedereen? Gelukkig zat onze tapshift erop nog voor het echt beestig begon te worden.

Vanmorgen moest er dan toch gelopen worden. Samen met Elasti vertrok ik rond half negen. Veel te veel wind naar mijn zin. Toen ik wakker werd, regende het nog, maar we konden toch droog vertrekken. Edith moest een rustig tempoloopje doen. Ik volgde. Geregeld mochten we een stevige strijd tegen de wind leveren, maar het tempo bleef toch vrij constant. De muziek gaf het loopritme aan. Edith moest 15 km lopen. Iets te ver voor mij na een lopeloze week. Ik arriveerde, droog na 13 km. Edith was kletsnat dank zij haar laatste 2 km.

Sebiet mag Thomas weer gaan basketten. Een bekermatch. Dus weer supporteren. Daarna lekker eten bij mijn ouders, dan nog een beetje chillen en klaarmaken voor een weer drukke werkweek.

Groeten!

11:19 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

11-01-09

Sneeuwloopjes

Het werd een volledig lopeloze week. De weerssituatie nodigde niet echt uit tot lopen. Zowel de koude vriestemperaturen als de smog toestanden deden me 's avonds eerder in de zetel belanden dan op de gladde wegen. Waarschijnlijk was een half uurtje lopen na de drukke werkdagen wel welkom geweest, maar ja... de geest is gewillig maar het vlees is (regelmatig) zwak...

Van't weekend hebben we het dan toch een beetje goedgemaakt. Zaterdag trok ik er samen met Edith op uit. Edith zoals gewoonlijk volledig incognito. Ik kan al die sjaal en buff toestanden niet verdagen. Ik zweet immers al na een paar km als een paard... We liepen samen door de nog steeds volledig toegesneeuwde straatjes tussen de velden. De mist  had elk takje, twijgje, blaadje voorzien van een mooi ijslaagje. Situaties zoals op een kerstkaartje! Je mag er zeker van zijn dat menig fototoestel deze toestand heeft vastgelegd. Het was mooi lopen. Toch voel je dat je niet 'stevig' loopt. Je bent steeds op je hoede om niet onderuit te gaan. Over de bandensporen lopen was riskant want op de vastgereden sneeuw was het spekglad. Door de mulle sneeuw lopen was ook niet evident. Na een 8 tal km zorgde de gang van de natuur ervoor dat ik best zo snel mogelijk naar huis doorliep. Edith zou nog een extra lus bijlopen. Ik hoopte zo snel mogelijk thuis te zijn en liep zelfs naast de grote baan... niet echt leuk. Thuis kwam de verlossing... Daarna terug vertrekken is voor mij een onmogelijke zaak... Ik hield het dus bij de 10 km...

Vandaag was het een stralende dag. Het witte landschap, de staalblauwe lucht, volle bak zon en temperaturen maar net onder het vriespunt. Edith vertrok voor een duurloopje van 16 km. Dat vond ik veeeel te ver en besloot op mezelf te lopen. Ik vertrok een half uurtje later. Dit keer liep ik met een pet; niet voor de koude, maar om het zweet uit mijn ogen te houden. Gek, maar of het nu warm is, of -7°C, zweten doe ik altijd. Dan loopt de transpiratie over mijn gezicht, in mijn ogen, nat haar... Daarom ditmaal een pet, en dat helpt... De eerste kilometers waren tegen de wind in. Man, dat was koud. Ik twijfelde even of mijn 3 laagjes voldoende bescherming zouden bieden, maar ik liep verder. Na 4 km kwam ik aan de vaart. Daar was't ook al zo mooi. Volledig dichtgevroren en veel wandelaars. Daar was de wind vanachter en dat verschil was goed merkbaar. De handschoenen vlogen uit en de ritsen van de kledij vlogen open... Ik liep kilometers naast de vaart zonder 1 loper te zien... Na een paar kilometer zag ik toch iets lopends verschijnen... Zo'n fluogeel stipje... Het stipje werd groter en groter... Het kon niet missen! Het was ons Dithje. Ik herkende haar aan de 2 buffs, sjaal, en zonnebril Onbeslist. We begroetten mekaar zonder te stoppen, maar Edith draaide om en volgde mij even... "Moet je nog ver?" "Kweet nog niet" Ik had ondertussen 7 km achter de rug. "Ik nog 4, ik loop met U mee... Nee toch niet..." Ze draaide terug om en verdween in de andere richting. Ik liep verder. Het ging best goed... traag, maar goed. Ik passeerde het huis van mijn ouders, tikte even op het raam, even wuiven, en dan weer verder. Het bleef goed gaan, dus besloot ik mijn toer groter te maken dan gepland. Ik dook terug de velden in, deels de route waar ik gisteren ook liep. De sneeuw was nog vaster gereden, en nu was het echt spekglad. Ik werd ditmaal verplicht om door de mulle sneeuw te lopen, tussen de bandensporen. Af en toe dook er een wagen op, en voor de zekerheid ging ik dan een meter van de weg staan, liefst zelfs nog achter een boom, voor't geval hij begon te schuiven. Daar rijden was echt problemen zoeken. Ik begon te rekenen hoever het nog tot thuis zou zijn... Naar mijn schatting moest ik op een 16 km uitkomen... Mooi 10 mijl. En geloof het of niet, net toen ik aan onze oprit kwam piepte de Garmin om de 16 km aan te geven. Perfect gerekend. Het was een zalig loopje.

We zijn weer klaar voor de werkweek!

17:55 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

03-01-09

100.000

Op 31/12/2008 in de vooravond ging de teller van deze blog over de 100.000!! Een mooie afsluiter van het jaar. Ik zag zelf de teller nog op 99.999 staan. Wie zag de 100.000?

Vandaag waagde ik me aan mijn eerste outdoorloopje van dit jaar. Vanmorgen was het nog iets te koud... -7°C vond ik niet echt ideaal. Gelukkig werd het geleidelijk veel warmer. Toen het -2°C was vond ik het welletjes. Ondertussen stond Edith ook ik loopoutfit. DSC03543
Ze wou zich ook aan haar eerste loopje wagen na haar ziekte. Ze zag er lief uit. Juist de videoboodschap ontbrak... We vertrokken samen voor een rustig loopje. We trokken door het landschap in onze stille kempen. Alles zag er prachtig uit. Alles was wit van de vrieskoude. De takjes en de grassprietjes waren bedekt met een laagje ijs.

Af en toe werd halt gehouden om een paar fototjes te schieten. Het tempo lag laag. Ik voelde al snel dat ik iets te veel 'laagjes' aanhad. Ik was aan't zweten als een paard. Ook de handschoenen moesten uit.

Edith wou na 6 km terug huiswaarts keren, maar ik wou nog meer calorieen verbranden. Het is nodig want de feestmalen hebben een ware ravage aangericht! Op een weekje tijd zoooveeel kilo's erbij! Schandalig! We liepen nog een stukje verder naar het kanaal. Even kijken of het al dichtgevroren was. Er lag al een mooi laagje op, maar erover wandelen...? Nog niet te riskeren...

Na 11 km waren we terug thuis!

Nog enkele sfeerbeelden...

 DSC00086 DSC00088DSC00084

15:10 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |