11-01-09

Sneeuwloopjes

Het werd een volledig lopeloze week. De weerssituatie nodigde niet echt uit tot lopen. Zowel de koude vriestemperaturen als de smog toestanden deden me 's avonds eerder in de zetel belanden dan op de gladde wegen. Waarschijnlijk was een half uurtje lopen na de drukke werkdagen wel welkom geweest, maar ja... de geest is gewillig maar het vlees is (regelmatig) zwak...

Van't weekend hebben we het dan toch een beetje goedgemaakt. Zaterdag trok ik er samen met Edith op uit. Edith zoals gewoonlijk volledig incognito. Ik kan al die sjaal en buff toestanden niet verdagen. Ik zweet immers al na een paar km als een paard... We liepen samen door de nog steeds volledig toegesneeuwde straatjes tussen de velden. De mist  had elk takje, twijgje, blaadje voorzien van een mooi ijslaagje. Situaties zoals op een kerstkaartje! Je mag er zeker van zijn dat menig fototoestel deze toestand heeft vastgelegd. Het was mooi lopen. Toch voel je dat je niet 'stevig' loopt. Je bent steeds op je hoede om niet onderuit te gaan. Over de bandensporen lopen was riskant want op de vastgereden sneeuw was het spekglad. Door de mulle sneeuw lopen was ook niet evident. Na een 8 tal km zorgde de gang van de natuur ervoor dat ik best zo snel mogelijk naar huis doorliep. Edith zou nog een extra lus bijlopen. Ik hoopte zo snel mogelijk thuis te zijn en liep zelfs naast de grote baan... niet echt leuk. Thuis kwam de verlossing... Daarna terug vertrekken is voor mij een onmogelijke zaak... Ik hield het dus bij de 10 km...

Vandaag was het een stralende dag. Het witte landschap, de staalblauwe lucht, volle bak zon en temperaturen maar net onder het vriespunt. Edith vertrok voor een duurloopje van 16 km. Dat vond ik veeeel te ver en besloot op mezelf te lopen. Ik vertrok een half uurtje later. Dit keer liep ik met een pet; niet voor de koude, maar om het zweet uit mijn ogen te houden. Gek, maar of het nu warm is, of -7°C, zweten doe ik altijd. Dan loopt de transpiratie over mijn gezicht, in mijn ogen, nat haar... Daarom ditmaal een pet, en dat helpt... De eerste kilometers waren tegen de wind in. Man, dat was koud. Ik twijfelde even of mijn 3 laagjes voldoende bescherming zouden bieden, maar ik liep verder. Na 4 km kwam ik aan de vaart. Daar was't ook al zo mooi. Volledig dichtgevroren en veel wandelaars. Daar was de wind vanachter en dat verschil was goed merkbaar. De handschoenen vlogen uit en de ritsen van de kledij vlogen open... Ik liep kilometers naast de vaart zonder 1 loper te zien... Na een paar kilometer zag ik toch iets lopends verschijnen... Zo'n fluogeel stipje... Het stipje werd groter en groter... Het kon niet missen! Het was ons Dithje. Ik herkende haar aan de 2 buffs, sjaal, en zonnebril Onbeslist. We begroetten mekaar zonder te stoppen, maar Edith draaide om en volgde mij even... "Moet je nog ver?" "Kweet nog niet" Ik had ondertussen 7 km achter de rug. "Ik nog 4, ik loop met U mee... Nee toch niet..." Ze draaide terug om en verdween in de andere richting. Ik liep verder. Het ging best goed... traag, maar goed. Ik passeerde het huis van mijn ouders, tikte even op het raam, even wuiven, en dan weer verder. Het bleef goed gaan, dus besloot ik mijn toer groter te maken dan gepland. Ik dook terug de velden in, deels de route waar ik gisteren ook liep. De sneeuw was nog vaster gereden, en nu was het echt spekglad. Ik werd ditmaal verplicht om door de mulle sneeuw te lopen, tussen de bandensporen. Af en toe dook er een wagen op, en voor de zekerheid ging ik dan een meter van de weg staan, liefst zelfs nog achter een boom, voor't geval hij begon te schuiven. Daar rijden was echt problemen zoeken. Ik begon te rekenen hoever het nog tot thuis zou zijn... Naar mijn schatting moest ik op een 16 km uitkomen... Mooi 10 mijl. En geloof het of niet, net toen ik aan onze oprit kwam piepte de Garmin om de 16 km aan te geven. Perfect gerekend. Het was een zalig loopje.

We zijn weer klaar voor de werkweek!

17:55 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Jij kan zo smakelijk schrijven hé, je merkt echt dat je genoten hebt van je loopje en dat is nog altijd het belangrijkste hé.

Gepost door: Wendy | 11-01-09

Wat was het mooi! Het was vandaag zo mooi om te lopen. Licht soms te fel voor de ogen. Waarschijnlijk komt hier ook de uitdrukking: "oogverblindend mooi" vandaan.

Gepost door: Tiny | 11-01-09

Homerin De Homerin heeft bewezen om net zo exact te werken als de Garmin ...

Gepost door: geert zelf | 12-01-09

voorzichtig Met zo'n weer is het idd beter om voorzichtig te zijn he, het werd bij velen een looploze of looparme week. Maar dat heb je duidelijk goed gemaakt met je laatste trainingen. Weer stevig bezig. Voor wanneer is die marathon???? :-p

Gepost door: Julie | 12-01-09

Wederom knap geschreven. :) Maarre, je bent wel het wekelijkse feestje vergeten te vermelden hé!

Gepost door: Gert | 12-01-09

zweetbuien ? je bent toch niet in je 'overgang' hoop ik ? ;-)
Toch weer goed bezig jullie allebei :-)

Gepost door: Chris | 12-01-09

Mooi geschreven, en knap gedaan. En het genot van uw loopje druipt er inderdaad af. Tof !

Gepost door: Dirk De Groof | 13-01-09

copyright , Ik wou eigenlijk de hele eerste alinea overnemen op mijn blog, maar ja, dat mag niet zeker ! Wat een schrijftalent ! 't is genieten, dat lezen ! En motiverend !

Gepost door: Kaat | 13-01-09

heel mooi verslag, en perfecte feeling voor distance blijkbaar, kunnen we u als "kilometerradar" inhuren ? graag iets accurater dan Frank Spencer zijn buienradartalent....

Gepost door: jogginggirl | 15-01-09

Amai , al trainingen van 16 km ! pfff....ik wordt er nu al moe van . Heb jij soms marathon plannen ? Ik heb dacht ik mario daar ééns iets over horen zeggen . Of heb ik het mis ! Het zou schitterend zijn , al pas ik daar voor ! Dat is geen ambitie voor mij !

Gepost door: peggy | 18-01-09

De commentaren zijn gesloten.