30-12-08

Zo was 2008

Naar jaarlijkse gewoonte, ook het volledige loopjaaroverzicht van Homer!

In totaal een 1400 km gelopen. Een 10 tal westrijden.

Heb me goed geamuseerd!

Volgend jaar doen we hetzelfde!

Prettig oudjaar en de beste wensen voor 2009!

champagne

 

18:08 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

28-12-08

Kerstweek

Het weekje kerstvakantie loopt op zijn einde... Zo weinig gedaan... Schandalig...

Na ons uitstapje van maandag mocht ik 's avonds weer uitvoerig smeren. Al dat slenteren was niet ideaal voor de knie.

Dinsdag ben ik ... euh... een half dagje gaan werken. Ik kon het echt niet laten. Zo leuk... en er stond een belangrijke meeting op het agenda waar ik liever zelf bij was... De knie was nog steeds stijf en ik kreeg uitvoerig commentaar van de collega's... "Ziet ge nu wel dat lopen voor niks goed is... Ons maar aanporren om mee te doen met de 10 miles en zelf gaat ge forfait geven zeker..."

Woensdag vond ik het welletjes. Ik voelde dat er niks mis was met het kniegewricht. Het was immers geen blessure die gekomen was door het lopen... Ik trok mijn stoute (loop)schoenen aan en stapte op de loopband. Voor mij de TV afgestemd op het 'glazen huis'. Eerst traag, 9 km/h en dan sneller naar 10 km/h. Ik ondervond geen problemen, maar stopte toch maar na 5 km. Toen ik van de band stapte voelde ik het wel wat, maar niks dramatisch. 's Avonds mochten we onze benen onder't tafel schuiven bij de schoonouders voor een meer dan overvloedig Kerstmaal. Na de maaltijd, stijve knie... Thuisgekomen direct smeren...

Donderdag mocht ik een overdosis calorieen meesleuren. Lopen was de remedie. Gezien de knie goed stand hield woensdag, koos ik dit maal weer voor het asvalt. Voor de zekerheid laste ik een stop in bij mijn ouders zodat ik in het slechtste geval daar kon stoppen. Na 3,5 km kwam ik daar toe. Geen problemen. Daar werd ik weer overladen met lekkers en snoepgoed... (ik ging wel lopen om calorieen te verbranden...). Na een half uurtje trok ik verder, langs de vaart naar huis. Totaal 8 km. Geen noemenswaardige knieproblemen. Alleen als ik op 1 specifiek plekje op de knieschijf duw, de plaats van de crash, krijg ik een pijnscheut. Volgens mij moet daar ergens een barstje of zo... De remedie daarvoor: niet op dat plekje duwen...

PRVrijdag kroop ik weer op de loopband. Ik stak het DVD-ke van Purple Rain nog eens in... 107 Minuten lopen... 107 minuten genieten! Vroeger konden ze toch muziek maken he... Op die manier is lopen op de loopband vol te houden.

Zaterdag was het kerstfeestje bij mijn ouders. Voor Edith draaide het anders uit... Ze was zo ziek als nen hond en we hadden de dokter van wacht laten komen. Dus ik vertrok alleen met ons gasten. Voor het hoofdgerecht was ik toch even Edith gaan halen zodat ze zich toch een beetje kon aansterken na 3 voedingloze dagen...

Vandaag stond de wedstrijd in Leuven op het agenda. We hadden graag deelgenomen maar voor Edith was het zowieso een onmogelijk zaak. Alleen gaan vond ik ook niet optimaal. Daarbij kwam nog dat het Kerstmaal nog zwaar op mijn maag lag en het was buiten dan ook nog eens een beetje frisjes... Heel de dag in de zetel gelegen en uiteindelijk toch nog 5 km op de loopband gelopen...

Morgen mogen we weer gaan werken! Joepie... Onbeslist

 

20:05 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

24-12-08

Prettige Kerstdagen!

M-XMAS

08:13 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

22-12-08

De Ho Ho Ho Homer knie

Homer kneeHoe is het met de knie? Ik weet het nie...

Zaterdag deed het toch nog serieus pijn. Heel de dag zalfkes smeren en rusten in de zetel. Zondagmorgen voelde ik niks bij het opstaan. Dat was een meevaller. Zelfs ondanks de serieuze botsing werd knie en scheen niet blauw... Zalfkes? Ice packs? Zondag namiddag moesten ons gasten allebei basketten. Tijdens Matthijs zijn match hadden we tapbeurt. Er was niet veel volk in de kantine, maar het was toch heel de tijd staan. Tijdens de match van Thomas zaten we in de (te krappe) tribune. Niet echt comfortabel. 's Avonds mocht ik het voelen... Smeren!!!

Van ochtend weer geen pijn. Vanmiddag een bezoekje gebracht aan Körperwelten. Dat stond al lang op het programma, maar het was er nog steeds niet van gekomen. Indrukwekkend. Ik maakte een uitgebreide studie van de knie... Zo'n constructie! Zoveel aanhechtingen, kabeltjes en draadjes... daar kan serieus wat mislopen. Aan de andere kant zit alles wel mooi ingekapseld, dus het kan wel een stootje doorstaan... Toch knap gedaan. Ik denk dat ze mijn lichaam ook mogen hebben om daar neer te planten. Ze moeten zich er daar wel van gewissen dat ik zeker dood ben, want er waren doorgesneden lichaamsdelen te bewonderen... man man man, liever niet op mijn levend lichaam... 

Al dat slenteren heeft weer geen goed gedaan aan de knie... Sebiet weer wat smeren...

19:55 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

20-12-08

Q music SANTA RUN

Na een zalig zondag loopje van 16,5 km was er deze week een lopeloze week. Waarom? Geen idee. De kerstsfeer waardoor de zetel extra aanlokkelijk is? Druk op't werk? In ieder geval er was geen loopdrang en dan gaan we dat ook niet forceren...

Gisteren stond de Santa Run op het programma. Ik was reeds 's middags gestopt met werken en was vlug even langs geweest bij de Waagnatie om onze startnummers en kerstmannepakken op te halen. Daar liep ik Herman al tegen 't lijf. Dan vlug naar huis gevlogen om ons gasten te feliciteren met hun schitterende examen resultaten.

santaTegen 16 uur vertrokken we dan terug richting Antwerpen. Ik wilde absoluut de avondspits voorzijn... Daarvoor hadden we blijkbaar iets vroeger moeten doorrijden. Homer en Elasti in kerstmannenpak zorgden blijkbaar wel voor verbaasde blikken bij de filerijders... Ruim op tijd kwamen we toe en vonden al snel een parkeerplaatsje vlak bij de start.

Er waren al heel wat kerstmannen toegekomen in de grote hal. Een ding was al vlug duidelijk: hier andere bloggers/facebookers vinden was een onmogelijke zaak. We luisterden nog even naar de life optredens van Udo, Silver, Kate Ryan en dan werd er een poging gedaan om de grote menigte kerstmannen op te warmen. Matthijs was meegereden als fotograaf van dienst. Spijtig dat het toestel zijn geest gaf na 5 foto's... maar zo kon hij zich volledig toeleggen op zijn suporterstaak.

santa homerDe massa bewoog zich naar buiten. Jongens, zo'n grote bende!!! Een helikopter kwam even enkele meters boven het scheldewater hangen om die rode sliert vast te leggen op de gevoelige plaat.

Vermoedelijk was het startschot gegeven, want de menigte bewoog. Zoals we gewend zijn in een massaloop was het harmonikastart. Vertrekken, stoppen, stappen, vertrekken, ... Na een paar honderd meter waren we toch aan't lopen. Ik draaide even het gas open, maar had het kleine opstakel niet gezien. Te laat zag ik dat de loper voor mij opzij sprong om een klein ijzeren paalte, dat aan't begin van de autovrije straat staat, te ontwijken. Ik kon niet meer stoppen en knalde er met mijn knie en scheen tegen. Het gaf echt zo'n 'Toing' geluid. De pijnscheut ging door mijn lichaam. Ik duizelde en had braaknijgingen van de pijn. Ik strompelde naar de kant en leunde even kreperend van de pijn tegen de huizen. Edith dacht dat het paaltje op een iets gevoeligere plek was terecht gekomen, maar toen ik maar naar knie bleef grijpen besefte ze dat dat toch net niet kon...

Ik hinkte enkele meters... Edith maande aan om terug te draaien, maar ik wou doorgaan... Het deed verschrikkelijk veel pijn, maar na een paar honderd meter ging het beter. Het tempo werd opgedreven en we passeerden heel wat kerstmannen en vrouwen. Geregeld moest ik op stoep lopen om HoHoHo lopers te kunnen passeren. Op de Meir stond de drankpost. Een Smeets jeneverkot. Daar was een splitsing voorzien: of je volgde het parcours, of je passeerde het kot. Wij kozen voor... het kot. De kerstmannen stonden daar massaal stil en waren aan't drummen om zo'n klein glaasje te bemachtigen. Het was echt aanschuiven. Met een beetje elleboogwerk stond ik na een tijdje ook vooraan. "Wat had U graag gehad meneer?" We konden blijkbaar ook de smaak nog kiezen... "5 stuks, vanalles wat". Ik kreeg een plateautje aangeboden met de kleine glaasjes. Het ideale medicijn voor mijn knie. De glaasjes waren al snel leeg en we vertrokken terug. Amai, die knie! Terug starten was verschrikkelijk. We gingen door. De groenplaats, de grote markt, en dan de kaaien op.

De finish was in de gebouwen van de Waagnatie. De Garmin gaf 31:30 aan, wat ik een heel mooie tijd vind, rekening houdend met de knie-oponthoud en de file bij het nuttigen van de jeneverkes. Even een sportdrankje en dan recht naar huis. De wandeling naar de auto was een marteling. Thuis direct ijs gelegd en pijn verbijten. Afzien...

Later op de avond was er in onze straat een kersthappening van onze buren. Eerst was er een fakkeltocht en nadien is het verbroederen in onze straat. Tentjes met kippeboutjes, kerstmuziek en een tentje met "knie-medicijn". Toch even naar buiten gestrompeld om mee te verbroederen en de verschillende smaken medicijnen proeven.

Vanmorgen om 5:30h wakker geworden van de pijn. Of is het stijf? Nog even afwachten en dan misschien desnoods toch een fotoke laten pakken...

In ieder geval, nu genieten van een weekje verlof!!!

09:08 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

13-12-08

Lopers ronselen...

Het was weer een iets moeilijkere week op loopvlak. Dinsdag vertrok ik samen met Elasti, maar zoals meestal, scheidden onze wegen na een tijdje. Ze was immers met versnellingen bezig, en dan kan ik toch niet volgen. Toch heb ik een aantal van die versnellingen life mogen meekmaken, maar toen ze zei dat ze het toertje nog eens ging doen heb ik wijslijk gepast. Ik liep verder terug naar huis en kwam aan met 6,5 km op de teller.

Woensdag en donderdag werd er niet gelopen, en vrijdagavond stond ons jaarlijks personeelsfeest op het programma. Telkens goed voor een honderdtal eters, drinkers en fuivers. Die avond moest ik mijn slag slaan! Ik moest volk hebben voor de Antwerp 10 miles. Ik had reeds 15 moedigen op mijn lijstje, maar vrijdag avond moest ik toch aan de 20 graken vond ik. Samen met een collega trokken we ten strijd. Met een voorraad gerstennat in de hand even inleiden en dan de genadeslag geven. "Dus ge doet mee? OK! Ik schrijf U maandag in!" Bij de dames moest de trukkendoos geopend worden. Iets moeilijker te overtuigen.

Juffrouw A: 'Na 100 m heb ik al geen adem meer!'

'Jamaar, het is geen 100 m, het is iets verder'

' Seg ik ga niet alleen meedoen hoor!'

'Als juffrouw B meedoet, doen jij dan ook mee?'

'Dan zal ik er over nadenken'

Hup, naar juffrouw B. 'Seg ik heb gehoord dat je meedoet aan de 10 miles...'

'Ikke? Zot! Wie zegt dat?'

'Oh ik heb dat net hier gehoord'

'Da kan ik niet.'

'Als gij dat niet kunt, kan niemand dat'

'10 miles? Da's meer dan 10 km he?'

'Euh ja, iets meer.'

'Zover!! Mag ik onderweg roken?'

'Euh, da's in open lucht, ik veronderstel van wel. Seg wist ge trouwens al dat A ook meedoet?'

'Echt? Da kan ni!'

'Toch wel. Als zij meedoet, moet gij dat toch ook kunnen!'

'Alle ja, 't is goed! Ik DOE MEE'

Terug naar A... 'B doet mee he!'

'Da kan niet!'

'Toch wel'...

Van ver wisselden de dames vragende gebaren uit (armen en benen bewogen, om lopen uit te beelden, en er werd naar mekaar gewezen) En B knikte ja...

'Ok, 't Is goed... Ik DOE MEE'

Hi hi hi...

Naar juffrouw C. 'Seg ge ziet er goed uit de laatste tijd he! Aan't sporten?'

'Ziet ge dat?'

'Direct'

'Ben een beetje beginnen joggen?'

'Ah, dan doet ge ook mee met de 10 miles?'

'Oh nee, dan kan ik ni. Da's nog veel te ver!'

'Jamaar, da's pas binnen 4 maand he!'

'Oh nee, da haal ik ni'

'Maar als ge nu goed blijft trainen, moet dat toch lukken'

'Nee nee! Vergeet het'

'Oh da's spijtig, want A en B doen ook mee...'

'Watte? Da kan ni'

'Ja echt'

Weer die uitwisseling van de gekende gebaren.

'Schrijft me maar in... Ik zal wel wat harder trainen dan'

Zo ging het heel de avond verder en zit ik nu al aan 27 inschrijvingen... De drukker kan beginnen aan zijn t'shirts en ondertussen zoek ik uit hoe ik op linkeroever zo'n tentje mag neerplanten met 'nen toog' (iets onmisbaars in de Antwaarpse Maritiem...'

Vandaag was het iets rustiger... De zetel was mijn favoriete plekje vandaag... Toch even nog een kerstkadotje gaan kopen en onderweg even de webloglooptshirts binnengegooid bij smurfinneke en Wim. Met dit weer zullen ze die goed kunnen gebruiken... Daarna terug de zetel in en blogjes lezen. Op de blog van Koen Van Steenkiste las ik dat hij nog ging lopen om 17h... Schuldgevoel... Edith was gaan zwemmen. Snel loopkleren aan en ik vertrok ook... Koud!! Vooral koude wind! Mijn gezicht had blijkbaar een botox-behandeling gehad. Dikke lippen, koude neus, koude wangen... gevoelloos. Even trok ik de buff over mijn mond en neus, maar dan kreeg ik onvoldoende zuurstof... Met de wind vanachter ging het heel wat beter. Het werd een toertje van 8 km. Herboren...

20:47 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

06-12-08

Zware tijden...

Deze week heb ik eens getracht om niet de zwakkeling uit te hangen. Onmiddellijk na het werk de loopkleren aan. Dat brengt de startdrempel iets lager.

Dinsdag had ik al een afreageer-toertje gedaan. Woensdag dus weer direct omkleden en om kwart voor zeven was ik me alweer aan't uitsloven. Het werd een toertje van 8 km. En alsof we er niet genoeg van krijgen, donderdag hing ik alweer de sportieve uit. Edith was gaan tafelen, en ons gasten aan't blokken. Ik zat te niksen. Dat was tijdverlies. Dus alweer de baan op voor eern toertje van ditmaal 5 km. Vrijdag liet ik de beentjes rusten. We hadden in de namiddag alletwee verlof zodat we al eens op kadotjes-jacht konden gaan. We verwenden onszelf... Je weet maar nooit of er na de kerstaankopen nog budget voor onszelf zou zijn... Knipogen.

Vandaag stond dan de "echte" koopjesmarathon op het programma. Om klokslag 10 uur stonden we in het shopping center in Wijnegem. Niet echt de ideale lokatie als je niet van de "massa" houdt, maar als je op tijd bent valt dat goed mee en je hebt er alle winkels bijeen. Ik liep rond met mijn A4 lijstje waarop alle begustigden en respectievelijke verlangens op vermeld stonden. Ik moest een ware administratie bijhouden zodat ieder een optimaal kado kreeg binnen de vooraf afgesproken budgetten. Bij mij kan dit heel snel gaan. Binnen, rondkijken, pakken, betalen, buiten en spurten naar de volgende winkel. Edith houdt zo niet van die snelheid en na een paar boze blikken bracht ik het tempo wijslijk omlaag.

shoppingZonder voorafgaande afspraken, kreeg ik de taak van muilezel toebedeeld. In't begin niet erg. Met een zakje van de parfumerie kan je fluitend verder wandelen; maar naar mate de aankopen vorderden, begonnen die plastic en papieren oortjes wat te snijden in je vingers. Eigenlijk besef je op dat moment nog niet dat die dingen irriteren, en automatisch verhuizen die zakken van je linker naar je rechter hand en terug. Na een tijdje heb je beide handen nodig. Dan ben je de fase van de snijdende oortjes gepasseerd en kom je in de fase dat je vingers wit worden. Je probeert de oortjes nog te verhuizen van vingergewricht naar vingergewircht maar ook dat haalt niks meer uit. Je vingers beginnen te tintelen. Ook de benen willen al niet zo goed meer mee, en af en toe heb je het gevoel dat je knieen achterwaarts klikken. Dan is het tijd dat je zegt: "Schatje, ik ga dit al even naar de auto brengen he". Met versnelde pas bereik je de auto; met twee vingers probeer je je autosluitels uit de broekzak van je jeans te vissen. Even gaat de hartslag de hoogte in wanneer je door het onhandige manoevre een van de zaktjes laat vallen... "Shit, welk zakje is het? wat zit erin? breekbaar? oef, een DVD box. Niks gebeurd." Met een zucht van verlichting verdwijnen de zakken in de koffer en rep ik me terug in de ondertussen flink aangegroeide massa. Ik haast me naar de coordinaten die Edith me door SMSte. De vingers genoten van de doorbloeding. Klaar voor de volgende "snijdende oortjes". De 2e lichting viel al veel beter mee. De 'stukken' werden kleiner en draagbaarder. Hoog tijd voor een koffie vond Edith. Ja vergeet het. Alle terrasjes zaten vol "gepensioneerden". Kunnen die in de week niet komen? Eén tafeltje was er nog vrij, naast een schreiende baby. Dat was nu net wat ik niet nodig had...

De auto in en weg. Op mijn A4 tje staat nog 1 naam niet doorstreept. Die van mij... Volgens mij een bewuste zet van Edith...

Zoveel kadotjes en geen boom om die onder te leggen... Ook dat probleem werd onmiddellijk aangepakt. De boom kreeg een strategische plaats in het salon. Op de zolder werd de kerstversiering geselecteerd en ondertussen zitten we midden in de kerstsfeer. Zalig. Net een fantastische maaltijd achter de kiezen. Onze blokbeesten worden altijd extra verwend...

Vandaag werd er dus niet gelopen... maar de alternatieve marathon compenseerde dat ruimschoots. Morgenvroeg trek ik erop uit, want morgennamiddag moeten we gaan ... feesten ... Een babyborrel van Seppe!

 

20:40 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-12-08

Lopen om te ontspannen.

Dit keer ga ik proberen niet te zeuren dat de dagen veel te kort zijn.

Zaterdag is het niet gelukt om te gaan lopen. Thomas zijn basketmatch duurde iets langer dan voorzien. Na de basket nog even met Edith gaan shoppen. We hadden nog een paar boodschappen te doen, waaronder even binnenwippen bij de plaatselijke opticien. Even binnenwippen lukte spijtig genoeg niet. Die man is nl een fervent loper en heeft al heel wat kilometers en marathons op zijn palmares staan. Toevallig waren wij de enige klanten in zijn zaak... De rest van de boodschappen vielen in het water. 's Avonds was het caloriekes verzamelen samen met ouders en schoonouders.

Zondag weer op tijd uit de veren voor Matthijs zijn basketmatch. De supporters waren wakker... de spelers darentegen... Daarna moest er gelopen worden!! Edith polste even hoever ik zou lopen; "Rond de kerktoren". Zij opteerde voor de langere afstand. Ik was eerder weg. Uiteindelijk werd het een toertje van 15 km... Niet dat onze kerk zo groot is hoor... maar ik nam de buitenbocht... Na 10 km kwam ik Elasti tegen. We liepen een kilometertje samen en dan scheidden onze wegen weer. Daarna snel in de douche en dan weer caloriekes gaan verzamelen op het verjaardagsfeestje van ons neefje. 't Was weer dik in orde!

errorVandaag was het weer een werkdag van systemen uittesten, trainen, error-meldingen, diep nadenken, ... Ik moest er even uit. Samen met Elasti vertrokken we voor een toertje. Voor mij 5 km.  Voor Elasti weet ik nog niet. Ze is nog niet terug.

Blogjes lezen blijft moeilijk! Gelukkig kan ik jullie prestaties/uitspattingen volgen op FACEBOOK!

20:14 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |