06-12-08

Zware tijden...

Deze week heb ik eens getracht om niet de zwakkeling uit te hangen. Onmiddellijk na het werk de loopkleren aan. Dat brengt de startdrempel iets lager.

Dinsdag had ik al een afreageer-toertje gedaan. Woensdag dus weer direct omkleden en om kwart voor zeven was ik me alweer aan't uitsloven. Het werd een toertje van 8 km. En alsof we er niet genoeg van krijgen, donderdag hing ik alweer de sportieve uit. Edith was gaan tafelen, en ons gasten aan't blokken. Ik zat te niksen. Dat was tijdverlies. Dus alweer de baan op voor eern toertje van ditmaal 5 km. Vrijdag liet ik de beentjes rusten. We hadden in de namiddag alletwee verlof zodat we al eens op kadotjes-jacht konden gaan. We verwenden onszelf... Je weet maar nooit of er na de kerstaankopen nog budget voor onszelf zou zijn... Knipogen.

Vandaag stond dan de "echte" koopjesmarathon op het programma. Om klokslag 10 uur stonden we in het shopping center in Wijnegem. Niet echt de ideale lokatie als je niet van de "massa" houdt, maar als je op tijd bent valt dat goed mee en je hebt er alle winkels bijeen. Ik liep rond met mijn A4 lijstje waarop alle begustigden en respectievelijke verlangens op vermeld stonden. Ik moest een ware administratie bijhouden zodat ieder een optimaal kado kreeg binnen de vooraf afgesproken budgetten. Bij mij kan dit heel snel gaan. Binnen, rondkijken, pakken, betalen, buiten en spurten naar de volgende winkel. Edith houdt zo niet van die snelheid en na een paar boze blikken bracht ik het tempo wijslijk omlaag.

shoppingZonder voorafgaande afspraken, kreeg ik de taak van muilezel toebedeeld. In't begin niet erg. Met een zakje van de parfumerie kan je fluitend verder wandelen; maar naar mate de aankopen vorderden, begonnen die plastic en papieren oortjes wat te snijden in je vingers. Eigenlijk besef je op dat moment nog niet dat die dingen irriteren, en automatisch verhuizen die zakken van je linker naar je rechter hand en terug. Na een tijdje heb je beide handen nodig. Dan ben je de fase van de snijdende oortjes gepasseerd en kom je in de fase dat je vingers wit worden. Je probeert de oortjes nog te verhuizen van vingergewricht naar vingergewircht maar ook dat haalt niks meer uit. Je vingers beginnen te tintelen. Ook de benen willen al niet zo goed meer mee, en af en toe heb je het gevoel dat je knieen achterwaarts klikken. Dan is het tijd dat je zegt: "Schatje, ik ga dit al even naar de auto brengen he". Met versnelde pas bereik je de auto; met twee vingers probeer je je autosluitels uit de broekzak van je jeans te vissen. Even gaat de hartslag de hoogte in wanneer je door het onhandige manoevre een van de zaktjes laat vallen... "Shit, welk zakje is het? wat zit erin? breekbaar? oef, een DVD box. Niks gebeurd." Met een zucht van verlichting verdwijnen de zakken in de koffer en rep ik me terug in de ondertussen flink aangegroeide massa. Ik haast me naar de coordinaten die Edith me door SMSte. De vingers genoten van de doorbloeding. Klaar voor de volgende "snijdende oortjes". De 2e lichting viel al veel beter mee. De 'stukken' werden kleiner en draagbaarder. Hoog tijd voor een koffie vond Edith. Ja vergeet het. Alle terrasjes zaten vol "gepensioneerden". Kunnen die in de week niet komen? Eén tafeltje was er nog vrij, naast een schreiende baby. Dat was nu net wat ik niet nodig had...

De auto in en weg. Op mijn A4 tje staat nog 1 naam niet doorstreept. Die van mij... Volgens mij een bewuste zet van Edith...

Zoveel kadotjes en geen boom om die onder te leggen... Ook dat probleem werd onmiddellijk aangepakt. De boom kreeg een strategische plaats in het salon. Op de zolder werd de kerstversiering geselecteerd en ondertussen zitten we midden in de kerstsfeer. Zalig. Net een fantastische maaltijd achter de kiezen. Onze blokbeesten worden altijd extra verwend...

Vandaag werd er dus niet gelopen... maar de alternatieve marathon compenseerde dat ruimschoots. Morgenvroeg trek ik erop uit, want morgennamiddag moeten we gaan ... feesten ... Een babyborrel van Seppe!

 

20:40 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

martelgang! Dit is nou de ergste straf die ze mij kunnen opleggen behalve het koffiedrinken dan!

Gepost door: Tiny | 07-12-08

Ik moet daar nog aan beginnen! Maar ik heb gelukkig nog nen buggy bij om al de pakjes in te steken, en onze Sen dan? Die gaat in de draagdoek! Je hebt deze week zeker niet de luierik uitgehangen ze, goe getraint ze! Kan mij wel voorstellen dat het in deze tijd van het jaar niet echt gemakkelijk is om na't werk nog te vertrekken. Knap dus dat je dat gedaan hebt!! Grt

Gepost door: Wendy | 07-12-08

aaaaah ! amai zeg, nu heb ik helemaal geen moed meer. Want het is zo waarheidsgetrouw zoals je het schrijft ! Jij bent dan nog bij de 'verstandigen' die er vroeg aan beginnen. Ik zit nog niet eens aan stadium 'lijstje', want gisteren is hier net de Sint geweest ! Waar ga ik nu, na het lezen van je blogje, de moed vandaan halen ? snif !

Gepost door: Kaat | 07-12-08

Zeker niet gemakkelijk om zo na het werk te gaan trainen,ja die koopjeperiode dat staat ons ook nog te wachten.

Gepost door: Bart | 07-12-08

jaja... december is duidelijk een heel zware trainingsmaand!
En vandaag goed gelopen heb ik op facebook gezien... hopelijk heb je er super van genoten.

Gepost door: INvormTinneke | 07-12-08

Geef ons een beetje moed ik moet er nog aan beginnen :-(

Gepost door: Katrien | 07-12-08

Wat een man toch leiden kan ............. Ik begrijp u volledig ! Mooie proza bovendien !

Gepost door: Dirk De Groof | 08-12-08

Schitterend shoppingverhaal! :)

Gepost door: Gert | 08-12-08

als ik hier alleen nog maar lees hoeveel uren jij gaat shoppen, dan weet ik niet hoe ik moet reageren. Bewondering omdat jij dit volhoudt (ik kan dit nl. niet lang volhouden, Roeland begint er niet eens aan :) of compassie ?

En nu maar hopen dat er in geen 36 winkels "omruilingen" moeten gebeuren achteraf...

Gepost door: jogginggirl | 10-12-08

Lekker dat marathon shoppen!, niks voor mij!.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 11-12-08

De commentaren zijn gesloten.