18-10-08

Wat een week...

Thanks
Dank U voor de vele reakties op mijn Eindhoven avontuur. Altijd heel leuk natuurlijk.

Maandag had ik een dagje vrij genomen om de beentjes en de rest van het lichaam een beetje te laten rusten. Edith was al heel vroeg de deur uit voor haar weekje Luxemburg, en ons gasten bracht ik met de auto naar school; zo konden ze wat langer uitslapen... Daarna had ik het kot voor mij alleen.

Ik kon de rust goed gebruiken. Ik had niet echt veel last van de beentjes, maar ik voelde mij zo ziek als nen hond. Keelpijn, hoestaanvallen, neus potdicht. Ik legde mij in de zetel met een grote kop koffie en met mijn laptop op mijn buik. Ik begon aan mijn verslag... Na een tijdje ging mijn GSM, alweer, maar dit keer was het de beltoon van Thomas? "Hè? Die zit toch op school?!" "Pap, ik ben onderweg naar't ziekenhuis. Ik heb mijn voet omgeslagen bij de turnles." Hij had zijn bomma gebeld. Dat vond ik eerlijk gezegd niet zo erg, want ik voelde me rot. Ik moest niet komen en hij zou me op de hoogte houden. Verdomme, wa nu weer. Na een dik uur een SMS. "Vt gbrkn. w8 op gips". Verdomme, hoe moest ik dat nu weer gaan organiseren... Kort na de middag kwam hij thuis met zijn krukken.

Ik had ondertussen een minutieus rampenplan opgesteld, waarin opvallend veel 'bomma' en 'oma' in voorkwam. Zelfs de maaltijden werden ingepland! (geen cracottes dus!). Het e-mailtje ging naar 'bomma' en 'oma', en Edith in Cc zodat ook zij op haar 2 oren kon slapen. Ik had ineens een rustigere week... Niet voor eten zorgen, geen baskettrainingen voor Thomas... Dat kwam goed uit, want na een werkdag met een ziek lichaam, kon ik mijn zeteltje 's avonds goed gebruiken.

Gisteren kwam Edith dan eindelijk terug. We zijn gered! Alle problemen zijn nu van de baan! Knipogen. Er is terug structuur in de chaos! Maandag mag Thomas terug naar de kliniek voor fotokes en zal dan waarschijnlijk een nieuwe gips krijgen.

Ondertussen is de verkoudheid al wat beter, maar heb nog steeds geen cm gelopen. Misschien van't weekend toch eens proberen.

08:52 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

gd grgld Heb je uiteindelijk toch allemaal goed geregeld gekregen he Homer, de volgende keer dat Edith weg moet voor het werk krijgen je gasten misschien zelfs een driegangenmenu, zonder tussenkomst vanbomma en bompa :-) Verzorg Thomas maar goed, het is verdikke bijzonder frustrerend om kerngezond te zijn eigenlijk maar totaal niet mobiel....(zegt ze vanuit de zetel met haar pootje naar omhoog)

Gepost door: Julie | 18-10-08

Wellicht een grote teleurstelling dat er geen cracottes op tafel stonden, ben je er al een beetje over ?

Gepost door: jogginggirl | 18-10-08

met kinderen altijd wel iets ;-). Heb zelf een zoon die Murphy als bijnaam kan gebruiken. Een steentje in de weg tijdens het skeeleren ? patat, gezicht geschaafd en buiten westen; fiets uithalen uit auto en duim breken, zo'n dingen...

Gepost door: Chris | 18-10-08

Gelukkig dat de probleem zijn nu van baan.

Groet MO

Gepost door: mo | 18-10-08

Als de kat van huis is....loopt alles in 't honderd. Op tafel dansen zal er niet meer bij zijn met een gebroken pootje. Veel beterschap voor Thomas! En voor de papa ook, natuurlijk :-)

Gepost door: Sandy | 18-10-08

Kinnekes hé Ik heb zelf zone krak, maar diene van mij speelt voetbal. Diene zit tegewoordig ook meer in de gips dan niet ! En wij hebben geen boma en bompa meer, dus prijs u gelukkig !!! Succes ermee en wenst uwe zoon veel couragge !

Gepost door: Dirk De Groof | 18-10-08

Kids !! That life ! ,is het met de ouders geen rareteiten tis met de nakomelingen , en zo blijven we bezig !! ps zeg en wij maar met jou inzitten "Craqotjes" hebt verdorie in Michelin * restaurants Chez Oma et Bomma gedinneerd

Gepost door: Katrien | 19-10-08

En de boma en bompa zijn daar nog blij mee ook. ;)

Gepost door: Gert | 19-10-08

Ja boma's oma's ze komen dikwijls van pas. Veel beterschap voor Thomas.

Gepost door: yves | 20-10-08

structuur in de chaos
LOL!

Je beentjes en voetjes hebben die rust zeker verdiend! Maar ni vastroesten he Frank!!!
Vlieg er nu maar terug in.

Gepost door: Tinne | 21-10-08

veel beterschap voor je zoon Het is voor u ook een bizarre week geweest.Gelukkig heb je nog een goeie bomma.Langs mijne kant is er niemand voor te helpen ,maar wel langs mijn vrouw hare kant.Zweet de ziekte maar goed uit dan komt alles wel terug.Mijn broer is maar alleen en hij houd van foto trekken en filmen.Als hij kan gaat hij met mij mee.

Gepost door: stefkerun | 23-10-08

Handig zeg zo'n bomma en oma, kan je die ook inhuren??? Hopelijk ist al wat beter met het snot, das heel ambetant om mee te lopen hé!
Groetjes

Gepost door: Wendy | 24-10-08

De commentaren zijn gesloten.