13-10-08

Wat vooraf ging aan de 2:10......

Een weekje na ons weekend Keulen, stond een weekendje Eindhoven op het agenda. Ons gasten vroegen al waar we volgend weekend zouden gaan slapen. Dus het weekend werd in detail gepland zodat ons gasten niet te veel “hinder” zouden ondervinden van onze afwezigheid. Edith haar broer zou Taxi spelen voor Matthijs zijn basketmatch, en wij zouden zelf Thomas nog wegbrengen zodat we aansluitend naar Eindhoven zouden kunnen vliegen.

Eindhoven kennen we al een beetje, dus al snel konden we ons autootje stallen voor het weekend. In de parkeergarage kwamen we Mario en Peggy al tegen, op het allereerste terrasje dat we passeerden in Eindhoven zat Katrien en Christ al!!! Even onze hersenen een beetje ge-finetuned op het West-Vloams zodat er toch een conversatie mogelijk was. Daarna inchecken en koffers op bed gegooid. We hadden een berg bagage bij. Deze keer niet alleen een berg voor Edith, maar ook de bagage van Tinne en Ilse, die met de fiets zouden toekomen.

“Gaan we even wandelen?” vroeg Edith. Ik kende de bedoeling al want ze was al meermaals aan een etalage blijven plakken. Ietwat later slenterden we van raam naar raam. Ik was opvallen snel vermoeid en was content dat ik me af en toe in een zeteltje kon vlijen terwijl Edith alle rekken in de winkel inspecteerde. Een tijde en een aantal shopping bags later had ik er genoeg van. “Ga jij maar alleen voort, ik ga even naar de kamer, op’t bed liggen.” Ik was zo moe. Er zat iets niet goed. Wat later lag ik in een diepe slaap. Tot mijn irriterende berichtentoon me wekte. “Zit nog even op een terras met Katrien”. “OK” stuurde ik terug. “Kom jij ook?” “OK”. Voor het hotel stonden de amazones Tinne en Ilse. Ze waren net toegekomen met hun stalen ros. Vlug de dames aan hun bagage geholpen en dan op zoek naar “het terrasje aan de kerk”. Begint maar te zoeken! Het viel goed mee. Ik kon al snel aanschuiven bij het gezellige gezelschap. Katrien x 2, Jan x 2, Herman x 2 en nu ook Edith x 2. Bij elke bestelling KOFFIES, kwam er een klein plateautje met Amarettotjes… Die dingen verzachtten mijn toch al iets ruwere keel. Het begon al serieus frisser te worden en voelde me nog steeds niet optimaal…

Aan de bar van het Hotel hing Gert. Met een groot glas wijn! (zoals beloofd). Hij was er nog steeds niet uit of hij een Halve of een Hele Marathon zou lopen. Als je zo maar kan kiezen… Hij zou zich ten dienste stellen van iemand die hulp nodig had! Lief hè!

Een zaaltje in het hotel was helemaal voor de bloggers gereserveerd. Een mooi buffet, maar te weinig zitplaatsen. Mondjesmaat werden er extra tafels aangevoerd tot uiteindelijk iedereen van het lekker buffet kon genieten. Het was gezellig. Heel veel gegeten… Ik was moe. Gelukkig lagen we op tijd in ons bedje.

’s Morgens op tijd uit de veren. Snel een blik door het raam en constateerde dat de straat wat natjes was. Mmm dat is niet slecht. Aan’t ontbijt at ik alles wat ik lekker vond. Niet de echte lopermentaliteit, maar wel de Homer way-of-life. De warme koffie verzachtte te branderige keel… Dat zat daar niet echt goed…

Voor het hotel verzamelde al een groepje bloggers en samen wandelden we naar het webloglopersmeetingpoint voor de parkeergarage. Het was al lekker druk. Er werd wat zenuwachtig gegoocheld met tijden. Voor het goede doel werden onze T-shirts bestikkerd en bedekt  met T-shirts van “STICHTING HOOGVLIEGERS” Wat later zwermde de “familie” terug uiteen. Een deel naar de start, een deel naar supportersplaatsen. Ik ging terug naar’t hotel en… legde mij op mijn bedje… Koud en alweer moe… Een uurtje later al in volledige “battle dress” post gevat voor’t hotel om de eerste Marathonlopers te zien passeren. Ik was precies “nen echte” met mijn drankgordel met de nodige flesjes en gellekes. Een aantal minuutjes (eigenlijk wel veel minuutjes) na de Keniaantjes kwam ons rode leger eraan. Maar toen waren Harmsie, Christophe en Marc al gepasseerd…

Nu was het aan ons… We begaven ons naar de parkeergarage voor de 2e verzameling. De toestand van de keel viel goed mee, maar ik was ondertussen al toe aan mijn minstens 10e toiletbezoek. Ik vind het toch geen goed idee om voor een wedstrijd 1,5 liter water te drinken!!! Na de meeting begaven we ons naar VAK C. Daar mochten we nog een half uur wachten. Mijn hartslag was verschrikkelijk hoog… Er zat iets niet goed… Tot overmaat van ramp was de zon doorgebroken. De temperatuur schoot de hoogte in. Dat is nu net waar ik niet op zat te wachten!!!

Het startschot, denk ik, want de massa kwam in beweging. Ik was al moe toen we een paar honderd meter verder over de startmatten kwamen. De startknop van de Garmin ingedrukt en wijllie weg… De supporters hingen in dikke rijen aan de dranghekken. Schitterend. De bijenkorf voorbij kwam er aan een eerste helling. Hola, zoiets hoeft niet te vaak… Maar ik liep verder, met de stralende Elasti aan mijn zijde. Zij moest en zou mij hier doorsleuren. Het liep vlotjes. Het publiek was hilarisch! Ik denk niet dat er naast heel dat parcours een strook van 100 m was waar geen supporters stonden. Ze stonden overal. Dit is echt speciaal. De bandjes speelden de ziel uit hun lijf, en veel bewoners hadden hun hele living op straat gesleurd om het gebeuren live, vanuit hun zetel gade te slaan. Telkens we een bandje passeerde maakte ik wat energie vrij om mijn duim in de lucht te steken!

De bevoorradingstentjes volgden mekaar snel op. “Loop jij maar door, ik haal drinken!” En inderdaad, wat later dook Elasti weer op met bekertjes, sponsen, … Die sponsen had ik echt nodig!!! Die brachten wat verkoeling onder die warme zon, en aan mijn koortserig lichaam!! De keel voelde ik toen niet meer.

Na enkele kilometers staken de pacers van de 2 h ons voorbij. Even trachtte ik aan te pikken, maar dat was zinloos. Ik had mijn eigen haas. Doordat ik aan de bevoorradingsposten niet moest stoppen, speelden we even haasje over met deze groep, maar even verder waren ze dan toch weg… Even verder werden we ingehaald door de pacers van 1:59:30!! Begrijpe wie begrijpen kan!!??

Het begon al zwaarder te worden. Edith had dat in de mot. Ze toverde een eerst squeezy tevoorschijn. Deze reikte ze me aan 100 M voor de bevoorrading. Ik spuit dat ding leeg, de helft in mijn mond, de helft over mijn handen en over mijn benen… Verdomme!!! Gelukkig waren er de sponzen!! En we gingen verder. Manne wat was het warm. Het volgende blauw, oranje gestreepte tentje kwam in het vizier. “Loop maar door, ik zal…” “Niks doorlopen!!!” blafte ik terug. “Ik wil ook wel eens stoppen!” Drinken, een voorraad sponzen en dan weer verder. Met de regelmaat van de klok schoot Edith vooruit om actiefoto’s van mij te nemen. Dat deed ze er ook nog eens bij!!

Naarmate de kilometerstand op mijn Garmin verhoogde, kreeg ik het zwaarder, maar dat is logisch zeker? Edith bleef me gellekes en druivensuiker aanreiken. Tof he!! Ik was blij dat ik het parcours al kende van vorig jaar toen ik Elasti begeleidde. Zo wist ik ongeveer wat me nog te doen stond. Rond km 15 kwam ik in “aanvaring” met een fietser! Een dame wilde nog snel voor mijn neus oversteken, maar iemand van de Marathon Crew hield haar nog tegen. Ze ging terug iets achteruit. Net niet ver genoeg zodat ik haar wiel tegen mijn been kreeg. Het gekke is dat ik het zelf zag aankomen, maar ik had niet de kracht om nog opzij te springen. Even een krampje, maar we gingen door… Ik hoorde de dame achter me zich nog voluit excuseren. ’t Is U vergeven mevrouw!

KM 18 of 19…? Ik begon de finish te voelen. De rijen supporters werden dikker. Ik begon de finish te ruiken. Ik probeerde een tandje bij te steken. Dat lukte niet echt meer, maar ik vertraagde ook niet meer! Een kleine 2 km voor de finish ging in bijna tegen de grond. Ik misstapte mij aan een vluchtheuvel die ik niet zag aankomen. Ik moest de gekste stappen en sprongen maken om me recht te houden. Spektakel voor het publiek met de nodige “Aaah’s” en “Oooh’s”. Een stevige pijnscheut in de knieholte. Dat kon er nog wel bij.

De sponsen bleven de beste vriend van mijn koortserig lichaam; en Elasti natuurlijk ook!” Ik probeerde nog alle registers open te trekken, maar die bleken al volledig open te staan. “Achter deze bocht zie je de finishboog” riep Elasti me toe. “Ah, is het die daar?” “Ik denk het wel… Ah nee, toch niet, het is nog wat verder”. Het kon me allemaal niet meer schelen. Ik moest gewoon nog rechtdoor komen. Daar kwam de verlossing. De finish mat. Ik was zelfs nog helder genoeg om mijn Garmin af te duwen op 2:10. Dan nog even uitstappen. Daar brak dan de hoestbui uit. Mijn keel werd gemarteld. De medaille verzachtte de pijn. Mensen, geen haar op mijn hoofd die er op dat moment even aan zou denken om die zelfde toer nog een 2e keer te doen!!! “MARATHONLOPERS, JULLIE ZIJN HELDEN!!!!”.

Aan de parkeergarage vonden we enkele bloggers terug. Iedereen had weer schitterend gepresteerd. Mario straalde. Een groot deel van onze resultaten is zijn verdienste! Dank U Mario.

De wandeling naar het hotel verliep zonder problemen. De benen waren duidelijk niet kapot. De rest van het lichaam was een beetje ziekskes. Na een goede verfrissing in het hotel, konden we huiswaarts keren, naar onze schaapjes.

De eerste Halve is dus een feit. “Bedankt schat, voor het geduld en opoffering”. Zij liep bijna het hele traject met bekertjes en sponzen in haar handen zodat ik steeds, alles wat ik eventueel nodig zou kunnen hebben, bij de hand had. Vandaag heb ik een dagje vrij. De keel heeft blijkbaar een oorlog meegemaakt, maar ik kan rustig in de zetel uitzieken, terwijl Edith alweer de nodige kilometers moet afleggen richting Luxemburg.

Zet de cracottes maar klaar!

SFEERBEELDEN.

 Halve Eindhoven

 

09:45 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

Commentaren

amai Knappe prestatie Frank. Met ziekteproblemen dat uitdoen is weinige gegeven.
Verwen je vrouw maar eens als ze terug is uit Luxemburg. Wat een service.
Grappig dat je de Nederlanders een privé show hebt gegeven met je bokkesprongen.

Gepost door: Steve | 13-10-08

Proficiat! Heel veel beterschap Frank!

Gepost door: Tinne | 13-10-08

nu weet je.... ook hoe het voelt om een haas te hebben :-)

Leuk verslag Frank!!!

Merci voor alle goede zorgen van de bagage he!

Gepost door: Tinne | 13-10-08

Ondanks de pijnlijke keel een heel grote prestatie geleverd, proficiat. Ook een pluim aan Elasti als haas en fotografe, chapeau.

Gepost door: Stofke | 13-10-08

De eerste! Dat heb je mooi gedaan Frank! Gefeliciteerd met je eerste halve.
Geniet van je vrije dag vandaag èn van je prestatie! Super.

Gepost door: Petra | 13-10-08

Mooi verslag Mooi verslag Frank! Nogmaals van harte met je prestatie. Nu uitrusten en uitzieken!

Gepost door: M@urice | 13-10-08

Eindhoven Ondanks de mindere dag heb je toch een knappe halve marathon gelopen.
Je hebt vandaag je dagje als zetelatleet dik verdiend.
Proficiat !

Gepost door: frank spencer | 13-10-08

chapeau! Frank, dat heb je goed gedaan, proficiat met je prestatie, wel natuurlijk spijtig dat je ziek was.
Ik hoop dat ik zondag tijdens mijne halve van deze ellende blijf gespaard.
Doen we er volgend jaar nog een rondje bij? Richttijd 4u15 - 4u30?

Gepost door: Dirk | 13-10-08

mooie prestatie Hoi Frank alias Homer, een heel mooi verslag. Mooi debuut gemaakt! Mede dankzij je haas!
Ik teken voor jou tijd. Beterschap en tot de volgende halve marathon verslag.
Geniet van je prestatie, dat heb je dubben en dwars verdiend. Petje af.

Gepost door: Eugène | 13-10-08

Knap hoor! Dat was een zeer mooi debuut en smaakt vast nog naar meer. Proficiat met je nieuwe PR.

Gepost door: Smurfineke | 13-10-08

Ik zit hier te lachen achter mijn PC ja man als ik je verslag lees ,zie ik alles terug voor me ,zeg maar die 21km heb jij schitterend gedaan zenne ,proficiat !

Gepost door: Katrien | 13-10-08

grappig Supergrappig verslag Homer, al kan ik me inbeelden dat het op het moment zelf niet zo leuk was. knap hoe je met koorts en een zere keel zo'n mooie tijd hebt neergezet. EN ik vind het ook superlief hoe jij en Edith altijd voor elkaar zorgen. Mooi hoor!

Gepost door: Julie | 13-10-08

Prociat... je eerst halve is een feit; dat er nog vele mogen volgen!

Gepost door: Spencerwoman | 13-10-08

Schitterend verslag van je eerste halve. Een dikke proficiat daarvoor. Nu nog één stapje verder en dan heb je helemaal het ultieme bereikt: de volledige marathon.

Gepost door: Harmsie | 13-10-08

knap verslag ! Je had een prima haas ! Op naar de marathon nu !!

Gepost door: coach mario | 13-10-08

Je hebt je éérste met glans doorstaan ! Je was te snel voor mij !
Het was weer zeer fijn om jullie erbij te hebben !

Gepost door: peggy | 13-10-08

En nog meer respect Beste Frank, ik wist niet dat dit je eerste halve was. Wow man, zoals ik voorheen typte en dan je eerste uitdoen... dat is echt knap. Begin toch maar al wat te dromen van een volledige. Je persoonlijke ober heb je en de kick is nog een pak harder dan bij de halve. Maar geniet nu toch maar vooral van je geweldige prestatie.

Gepost door: Steve | 13-10-08

chapeau Hier heb je een hele tijd naartoe getraind, en dan ben je juist dan verkouden. Anders had die 2 uur er zeker ingezeten, het zal dus voor eenvolgende keer zijn. Toch nog nen dikke proficiat, en geniet nu maar even van de rust.

Gepost door: Marc | 13-10-08

... geen vakantiedag ... gekregen om jouw verslagje te lezen. Dus maar stiekem op 't werk nu en dan 'gecheckt. Geweldig verslag ! Geweldige prestatie ! Mijn beentjes gaan er van kriebelen om te lopen ! Mooooooiiiii

Gepost door: Kaat | 13-10-08

prachtig! Wat een fantastisch verslag van je eerste halve ! En chapeau voor je vrouw om een week na een marathon jou nog es perfect te hazen ! Dikke proficiat aan allebei :-)

Gepost door: Chris | 13-10-08

Het is hier al een paar keer gezegd: wat schitterend verslag Frank, zoals zo dikwijls trouwens. :)
Je hebt dat prachtig gedaan gisteren en dan zeker als je je niet 100% voelt. Laat dat pintje maar smaken nu. ;)

Gepost door: Gert | 13-10-08

We doen dat nog wel eens over .. Die 2u zit er zeker in. Je kan dat !!!

Gepost door: Edith | 13-10-08

Mooie tijd en vlak gelopen hoor!.
En fijn om zo met vrouwlief samen te lopen en mooie foto's, heb er een paar geleend!.
Fijn jullie eens in het eggie gezien te hebben.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 13-10-08

amai Frank, 't was nogal een calvarietocht blijkbaar! Héél knap gedaan!!! en nu goed uitzieken hé!

Gepost door: Ruthje | 14-10-08

Knap volgehouden In die toestand niet evident. Pracht van een begeleider had je daar!!!

Gepost door: Wim | 14-10-08

Ik heb zitten schokken van het lachen toen ik las dat je blafte dat je ook wel eens wilde stoppen. Ik kan het me zo voor de geest halen.Je hebt dat geweldig gedaan. Die 2 u blijft toch een magische grens, hé! We blijven trainen....

Gepost door: Sandy | 14-10-08

Knap gedaan Frank Respect jongen, uwe eerste halve is een feit !!! En plezant verslagje om te lezen ...

Gepost door: Dirk De Groof | 14-10-08

Ongelooflijk Wat een prestatie, wat een debuut op de halve. Maar ja met zo'n 'gangmaker' bij je kon het niet fout gaan. Dikke proficiat!!

Gepost door: Dirk | 15-10-08

Ik heb zo'n bewondering voor je een schitterende prestatie.

Groet Mo

Gepost door: mo | 16-10-08

De omstandigheden zaten je niet mee. Toen ik aan de 6km begon was het schitterend loopweer. Toen jullie er aan mochten beginnen was het al een pak warmer. Als je daarbij dan ook nog ziek bent, heb je al bij al toch een mooie tijd neergezet. Knap.

Gepost door: Herman | 16-10-08

Bij mij was er eigenlijk ook geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om dat toertje nog eens te doen, maar gezien mijn kale knikker ... Anyway, ik weet nog toen je ooit eens zij, ik denk die keer bij ons thuis, dat 10 kilometer voor jou genoeg was. Hihi, dan had je de verslaving niet goed ingeschat. Wanneer zien we jou op de marathon?

Gepost door: Christophe | 16-10-08

De commentaren zijn gesloten.