30-09-08

Het vallen van de bladeren... en de eikels

Nog eens even tijd voor een postje. Lezen doe ik wel, reageren en zelf posten is wat minder... Onbeslist.

De laatste tijd wordt er bij mij wat minder gelopen. Dat geldt niet voor Elasti... Zaterdag stonden weer wat basketmatchen op het programma, en daarna moesten we razendsnel terug naar huis, snel omkleden en dan naar de huwelijksreceptie van ons buurmeisje. Het paste wel niet zo goed in ons schema, maar dat konden we toch niet laten schieten he. Het was een heel gezellige bedoening, en zo konden we eens kennis maken met onze "nieuwe" buren... Die wonen hier nog maar 2 jaar... Onbeslist. Schandalig he... Typisch een teken van de tijd... Metro, boulot, dodo... Soit, de champagne vloeide heel rijkelijk, en het effect bleef niet lang uit, na zo'n drukke dag met alleen maar een licht ontbijtje... Daarna gaan lopen zat er echt niet meer in.

Zondag trok ik weer naar 't Peerdsbos voor een langer loopje. Flesje water, druivesuiker, Ipod... Bij de start was de hartslag al veel te hoog, en die zakte niet. Enkel als ik even stopte zakte hij even, maar onmiddellijk daarna steeg hij weer als een rakket de hoogte in. Er zat nog te weinig bloed in mijn champgane... 14 km heb ik het volgehouden. Dan hield ik het voor bekeken. Spijtig, want het was een mooi loopweertje. Maandag namiddag stond er dan weer een verjaardagsfeestje op het programma. Eten, drinken, .... Ongemakkelijk.

Maandag na't werk even de laptop van mijn ouders gesoigneerd... (Virusscannerke, Ikoontjes terug gezocht, Emailtjes geklasseerd...). Zoals jullie allemaal zeker weten, eens je aan een computer begint te rommelen, vliegt de tijd!!! Geen lopen dus...

Eikel Vandaag direct na't werk loopoutfit aan. De weersomstandigheden waren wel niet ideaal: regen en storm. Die regen was niks, maar die wind... Dat haat ik echt. En 't was de mooite. Tussen de open velden, pal vanvoor... Ik kon bijna tegen de wind gaan liggen. Toch bleef ik vechten. 8 km aan 9,9 km/h. Niet slecht in deze omstandigheden. Zou het een zicht zijn om met een fietshelm te gaan lopen? Die vallende eikels komen hard aan op mijn kalende knikker hoor... Hmm een klakske zou ook de val van de eikels wel wat kunnen breken...

Tot de volgende

22:19 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

24-09-08

Lopen dus...

Tijd voor een update.

Zondag dus niet meegelopen in Mol. De gezondheid en mijn taxischema lieten dit niet echt toe. Tegen de tijd dat er getafeld zou worden in Mol was het schema ineens ontlast. Knipogen. Dus snel Thomas in de sporthal binnengegooid en dan het tripje naar Mol. De GPS bracht me ter plaatse langs een andere weg... Ik was nog net een beetje aan't zoeken toen ik plots uit een zijstraatje een "rode wolk" zag verschijnen. Het rode Webloploperslegerte kwam er in strakke kandans aangelopen. Vlug de auto aan de kant gezet en in Paparazzi stijl enkele kiekjes nemen. Even later waren webloglopers, weblogfietsers, weblogeters, ... hereningd. De stoere ijsberen doken nog even in het Zilvermeer. Mario had alles weer piekfijn geregeld. Zelfs het weer was weer optimaal. Ik moet toch gaan geloven dat hij een speciale band heeft met de weergoden! Het eten was in orde, het gezelschap was dik OK. Wat wil een mens nog meer...

Maandagavond loopoutfitje aangetrokken. Vertrekken was wat moeilijker... Het is niet altijd simpel om alles te combineren, maar om 21:30h kon ik dan toch de eerste stapjes zetten. Het voelde ineens al goed aan. Het was lekker fris, dus de motor kon goed gekoeld worden. Ik voelde dat alles goed draaide, en daar wilde ik van profiteren. Het bleef vlot gaan. Normaal krijg ik altijd wel eens een dipje. Nu niet. Ik legde 5 trainingskilometers af in 27m20s. Niet slecht voor een training (voor mij) al zeg ik het zelf. Ik ging als een fris hoentje slapen.

Dinsdag wou Edith rond 19:30 h gaan lopen. Ik zag het ook wel zitten op voorwaarde dat het wat rustig zou gaan. Het begon als een echt tettertraining. Dwz, Edith ratelde aan een stuk door, en ik beaamde alles met aha, mhm, jaja... Na een tijdje werd het ook aan haar kant stil. Volgens mij waren mijn antwoorden niet echt bevredigend. Daar liepen we dan, in het pekkedonker. We liepen op plaatsen waar Edith overdag zelfs amper dierf komen. "Hoe dat gij hier durft lopen..." "Jij bent er toch bij!" Ik moet toegeven dat we bij momenten niet veel zagen; en dan is het wel schrikken dat er ineens een wandelaar voor u stapt met een loslopende hond... We liepen rustig verder, zij aan zij. Op hetzelfde moment, 19 jaar geleden, dansten we de openingsdans op ons huwelijksfeest... Wat zal het binnen 19 jaar zijn? Na 7,5 km waren we terug thuis. Edith liep nog 2 km verder terwijl ik Thomas ging ophalen.

Vandaag lopen? Ik weet het nog niet...

19:52 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

20-09-08

 

Vandaag eindelijk de loopschoentjes nog eens aangebonden. Eerst stond er een bezoekje aan het containerpark op het programma. Mijn vader was van de week al de klimop komen snoeien (DANK U PA) en er stond hier nog ne bomvolle aanhangwagen snoeiafval.

Daarna direct loopoutfit selecteren. Was het nu koud of warm? Lange mouwen of korte? Ik koos voor de luchtige outfit. Gelukkig maar, want het was warm. De Ipod speelde een selectie van de jaren 80-90. Zalig. Het ging vrij vlot. Ik had wijslijk besloten om bekend terrein te kiezen; naar mijn ouders en terug. Na het voorvalletje van vorige zondag, en nog een paar keer duizelig te zijn geweest deze week leek het me beter om op bekend terrein te lopen.

In totaal 8,5 km zonder problemen. Ik ben onderweg zelfs niet moeten gaan liggen... Onbeslist. De laatste 500 m zag ik Elasti uit een straat zoeven. Ik moest wachten aan het verkeerslicht. Ze zag me zelfs niet. Wat dacht die strekemadam wel ni. Mij ni willen kennen. Wacht maar. Ik stak een tandje bij; ik moest een serieuze tand bijsteken. De afstand tussen ons verkleinde. Ik liep tegen de 14 km/h. 't Was echt zwoegen. Zonder haar een blik te gunnen stak ik haar voorbij... Net genoeg energie voor dit manoeuvre. Dan was't vat af... Samen gingen we verder tot thuis.

Morgen geef ik forfait voor Mol. De gezondheid is nog niet optimaal, en er staan 2 basketmatchen bij ons gasten op het programma. Geen lopen voor mij... WEL HET ETEN!!! Dus ik hoop jullie te kunnen zien finishen...

Tot morgen!

20:04 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-09-08

Kort

kort Kort bericht. Geen centimeter gelopen. Voel me absoluut niet fit... Wenkbrouw ophalen

20:34 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-09-08

Doorgaan, doorgaan, tot je niet meer op je benen kan staan...

Dank bloggertjes voor de verjaardagsfelicitaties... 42... Ik schat dat we ongeveer in de helft zijn... Gisteren stond er niks speciaals op het programma. Eerst een lekker ontbijt, en na de middag zijn we gezellig naar Antwepen gereden om te gaan shoppen. De gasten hadden dringend weer een nieuwe "coole" garderobe nodig. Niet moeilijk te vinden die winkels. Als de muziek loei hard staat kan je er bijna zeker van zijn dat we daar binnen moesten. Bijna zeker, want ze moesten ook nog de juiste merken aanbieden... Terwijl ons gasten zich 38 keer voor de spiegel ronddraaiden, sloeg ik alles gade vanuit een zeteltje... Het dagje shoppen werd afgesloten met een etentje.

Vanmorgen moest Edith tennissen. Ondertussen moest Thomas basketten en ik mocht tappen, samen met Matthijs. Dat tappen is niet erg, maar al die mensen die ineens goesting hebben voor nen hot dog, croque monsieur... dat haat ik... maar ja, het brengt goed geld in kas.

Na de middag moest Edith haar 25er nog afhandelen.  Ze vroeg ik haar niet wilde vergezellen. Ik zag het eigenlijk wel zitten. Direct na den basket iets gegeten, een bordje soep, en samen ribbedebie. Alle 2 met een Ipod, dus lekker assosiaal. Ik had van die in-ear earphone gekocht. Vreselijk. Je hoort dus niks van de omgeving, zelfs als je de muziek zacht zet. Maar ja, we waren met 2 dus Edith mocht de fietsers in't oog houden. Eerst liepen we richting St Lenaarts, daar gingen we op de dijk naast de vaart en gingen dan helemaal tot in St Job. Ik had reeds gemerkt dat we in die richting liepen, dat we dan heel de tijd de wind van achter zouden hebben.

Het liep vlot, niet te veel fietsers, in het zonnetje. Het was wel warm onder mijn zwarte "Mission Impossible" petje. Na St Lenaarts passeerden we Brecht, dan richting St Job. Op mijn Ipod speelde zo'n ellelange loopmix. Het asvalt passeerde onder mijn voeten. Plots was er iets... Na 8,4 km. Het strakke asvalt werd plots golvend. De muziek in mijn Ipod klok zoals een transistorradiotje in een leeg sportpaleis. Het licht ging uit. Ik viel flauw... In de netels natuurlijk. Het volgende moment werd ik dooreengeschut door een engel... In de hemel? Neen, het was Elasti. Blijkbaar een beetje in paniek... Ik stond op, at wat druivensuiker en wou verder gaan. Elasti wou terug gaan. Ik niet. We gingen verder. Aan het zelfde tempo.

In St Job was het kermis. We moesten even wandelen tussen de hamburger - hotdog - snoepkramen, ... jakkes... Iets verder konden we ons loopje verder zetten. Nu was de wind van voor, maar de bomen boden toch goede bescherming. Edith hield me gans de tijd met argusogen in de gaten... Ik voelde geen problemen; buiten de normale vermoeidheid denk ik. Voor mij waren het 22,5 zalig kilometers. Voor Edith iets minder denk ik...

Thuis direct de garmingegevens gedownload en het bewuste moment opgesnort. Niet speciaals te merken. Op het bewuste moment is plots mijn hartslag even heel laag gegaan, maar ja, waardoor komt die meeting... Misschien door de val een slecht contact met de borstband? We hebben het overleefd! Sport is gezond! Volgende keer toch iets meer eten....

20080914

17:54 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

12-09-08

Laat het weekend maar komen!!

weekendWe leven nog altijd. Het leven moet verder, ook zonder Elasti Knipogen. Gelukkig is ze vanavond terug Onschuldig.

Zo'n set handen minder in huis dat voel je toch. Maandagochtend stond Thomas op. Ziek. "Waarom wordt je nu ziek, nu ons mam er niet is!!" Er werd snel gegocheld met Dafalgannekes, en dan naar School. Thomas weet goed genoeg wanneer het gaat of niet gaat. Hij beseft dat hij enkel zichzelf straft door onnodig lessen te missen. Maandagavond zat hij achter de computer toen ik thuis kwam van de job. Zijn muisvingertje bewoog nog, dus dat zat wel snor. Alleen zijn stem paste niet bij hem, maar dat zijn details...

Dinsdagochtend zelfde senario. Dafalgannekes en naar school. Hij had wel gevraagd om niet te moeten gaan trainen dinsdagavond. Daar had ik absoluut geen probleem mee. Dat gaf mij de gelegenheid om 's avonds een toertje te lopen. Het werd een toertje van 10 km in totaal. Eerst tot bij mijn ouders. Daar werden de hemelsluizen opengetrokken. Toen ik terug wou vertrekken, werden de sluizen dichtgeschoven. Zalig temperatuurtje. Veel zuurstof. Zo heb ik het graag, maar dat had ik al eens verteld denk ik he...

Woensdagavond was het organisatorisch al iets complexer. Ons mannen hadden direct na't school iets gegeten; dan Matthijs naar de training gebracht; tijdens de training computerdokter gespeeld bij mijn ouders; dan terug Matthijs afhalen. Om 22h kon ik dan eindelijk ook eten... (boterhammen, geen cracottes!).

Donderdag geen baskettrainingen, dus kon er gelopen worden. Eerst snel met ons mannen gegeten. Eigenlijk iets te veel. Ik kon bijgevolg niet direct vertrekken... Wachten, wachten, ... Ondertussen kwamen er dreigende wolken aanzetten. Ik had op de radio al gehoord dat er in Oost Vlaanderen wateroverlast was door overvloedige regen. Hier was het op dat moment nog 25°C. Maar de wolken hadden duidelijk de weg naar Brecht gevonden. Het bleef bij dreigende wolken, want er viel geen druppel uit. Uiteindelijk om 20:30h vertrokken. Na een dikke 500 m vielen de eerste druppels. Who cares. Na 1 km liep ik in de gietende regen. Echt veel! De auto's moesten vertragen door het moeilijke zicht. Het water stroomde van het wegdek naar de rioolputtekes. Die konden de plotse zondvloed niet meer slikken. Daar liep ik dus ook. Dan weer amper 1 km verder was het droog!!! Geen druppel geregend!! Dat had ik nog niet meegemaakt, op zo'n korte afstand. Ik liep daar als een waterkieken, terwijl er nog mensen daar rustig hun tuintje aan't harken waren... Om een lang verhaal kort te maken: het waren zalige 6,5 kilometers.

Straks is Elasti terug. Gedaan met sokken laten slingeren, gedaan met dwars in't bed liggen, ... Maar dat nemen we er allemaal met plezier bij!! Knipogen. ' t Is bijna weekend. Een rustig weekend. Niks gepland, buiten 1 basketmatchke op zondag. Lekker luieren en af en toe een stapke lopen.

Prettig weekend iedereen!!

13:38 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-09-08

Lopen en verhuizen

Vanochtend werd ik pas om half acht wakker. Zo laat. Daar zat Matthijs zijn bezoek aan "Laundry Day" waarschijnlijk wel voor iets tussen. Die gasten bleven maar bussen missen... Uiteindelijk was ons gezinnetje pas om 2h terug herenigd.

Dus om half acht uit de veren, en toen ik door de raam keek zag ik Elasti haar Zondagochtendloopmaat ons huis passeren. Edith was van plan haar 28 km met die gasten te lopen. Ik riep nog even naar boven maar er kwam enkel een gegrom uit onze slaapkamer... Iet later stond ze dan toch in loopoutfit beneden en vertrok na een snelle kop koffie. Ze had geen tijd te verliezen want ze moest op tijd terug zijn. Ze vroeg of ik haar niet wou vergezellen, maar dat zag ik absoluut niet zitten. Het was beginnen regenen. Ik dronk ook nog een kop koffie.

Ik wou nog eens een grotere toer lopen. Flesje spa, MP3 en een energiereep (zoals de echten). Ik trok de deur dicht en vertrok door regen en wind. Ik probeerde de route heel strategisch in te plannen. Eerst richting St Job. Goed voor een 8 km met de wind van voor, maar de bomen en huizen boden toch bescherming. In St Job draaide ik richting vaart. Af een toe een druivensuikertje en een slokje water.

Naast de vaart zat de wind van achter. Dat liep toch een stuk makkelijker. Na 15 km stopte ik even voor mijn energiereep. Een slokje water en weer verder. Het liep echt vlot. Geen noemenswaardige probleempjes. Zelfs de knietjes, die de laatste tijd wat lastig doen, protesteerden niet. Ik kwam reglematig nog andere zotten (lopers) tegen. Meer lopers dan fietsers. Telkens werden de "jow"s en "Hey"s uitgewisseld. Samenhorigheidsgevoel...

Ik had al een ferm stuk gelopen, en wou nog doorgaan. Regelmatig had ik de kans om een kortere route naar huis te nemen, maar ik liep verder en verder van huis weg. Het liep echt vlot. Na St Job, door Brecht, en dan St Lenaarts. Daar ging ik van de dijk af. Dan nog een flinke tocht door de velden en na 21,5 km stond ik terug aan onze deur. Doorweekt. Die deur had ik 2:19h geleden achter mij dichtgetrokken. Ik was echt content. Zalig loopweer. Regen, veel zuurstof, goede afkoeling. Vlug de douche in.

Ik was nog maar net gewassen en gestreken en toen viel Elasti binnen. Zij had 29,5 km verteerd. Naar haar douche konden we eindelijk ontbijten...

Na de middag stond er nog een verhuis op kantoor op't programma. Een raad van Homer: Als je 's namiddags moet verhuizen, doe dan 's morgens geen halve marathon. Ik ben geradbraakt. Ondertussen was Elasti al vertrokken naar Duitsland voor een weekje cursus. Deze keer heeft ze de gasten niet meegenomen... Hoe moet ik deze week weer overleven???!!! Onbeslist. Lang leve de cracottes...

Slaapwel.

23:18 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-09-08

Alles kan beter

Woensdag bleven de loopschoenen op't schap staan (eigenlijk slingerden ze ergens rond in de garage...). Donderdag wou ik een toertje lopen en Elasti wou me absoluut vergezellen. Tenue aan en ik nam de Garmin, die nog op de craddle stak. Net toen ik de satelieten wou zoeken, kreeg ik direct de melding dat de batterij bijna plat was. Verdomme. Snel in het stopcontact en hopen dat het nog een half uur zou duren eer Elasti klaar zou zijn. Niet dus. Ze stond al snel vertrekkens klaar. We liepen dezelfde toer als dinsdag. Het ging tamelijk goed. Garmin deed perfect zijn job. Edith riep een paar keer dat ik te snel liep en dat ze niet kon volgen. Yeah right Onbeslist.

Ik wilde even de hartslag consulteren. Verdomme. Een maagdelijk leeg scherm. Plat dus. We liepen verder. Zo zonder gegevens is er de fun echt af. Iet verder splitsten onze wegen. Edith naar links voor een nog grotere lus, ik naar rechts naar huis. Nog een poging gedaan om dat spel terug te straten, maar het lukte niet. Dan maar zonder. +/- 7 km.

Gisterenavond stond fase 2 van de verhuis op kantoor op het programma. 't Was zwaar. De interimwerkers kwamen niet opdagen. Uiteindelijk toch nog wat volk op kunnen trommelen. Ik was groggie.

alleskanbeter Vandaag. Mooi weer, zalige temperatuur maar kei veel wind en daar hou ik absoluut niet van. Armen en benen waren zwaar. Ongebruikte spieren voelden nu heel stijf aan. Ik wou toch lopen. Dan maar naar de zolder de loopband op. Humo's DVD "Alles kan beter" opgezet. Manne, dat was toch een zalige tijd. Toen was er nog echte humor. Zo puur. De band draaide aan 10 km/h onder mijn voeten. Amai wat was het warm op de zolder. Het zweet druipte eraf. Ik was klets nat. Af en toe nog eens stevig gelachen! Deze blijft schitterend. Of deze.

Zonet vond ik een mailtje in mijn mailbox. Een bevestiging dat ik ben ingeschreven voor de Halve Marathon van Eindhoven. Nu wordt het blijkbaar menens...

Morgenvroeg nog eens een langere toer en dan in de namiddag weer computerkes aansluiten.

15:49 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-09-08

Regen!

Zondagochtend niet meer gelopen. Had geen fut. Zondag namiddag met enkele collega's de burokes terug gemonteerd, Pc's en printers opnieuw geinstalleerd, netwerk testen... Het was zondag laat in de avond dat ik de deur van kantoor dichttrok. Ik zat kapot. Maandagochtend de verwachte shit... "Ik kan niet printen." "Mijn telefoon staat aan de verkeerde kant" "Waar is mijn GSM lader gebleven?"... Kinnekes. Ik had maandag avond moeten gaan lopen, maar was in't slaap gevallen in de zetel.

Vandaag recht na't werk loopoutfit aan. Elasti zou Thomas naar de training brengen, zodat ik direct kon gaan lopen. Na mijn toertje kon Edith dan vertrekken en dan kon ik Thomas gaan halen. Planning!! Het lopen ging zalig. Het was nog warm,20° , maar de enkele druppels die vielen verspreidden weer een heerlijke geur. Ik had mijn toertje heel strategisch gepland. Bij wind in de rug, liep ik in de open velden, bij wind op kop liep ik tussen de maisvelden. Het mooie liedje kon niet blijven duren. Na 5 km viel de regen met bakken uit de lucht. Het was alsof ik in de douche liep. Daarbij kwam dan nog eens dat de wind pal op kop stond. De regen kletterde op mijn kalende knikker. Het liep vlot. Het was zalig. Ik ga goed slapen!

22:14 Gepost door Homer in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |